„Aby Święta Bożego Narodzenia były Bliskością i Spokojem, a Nowy Rok – Dobrym Czasem.” – Anonim
Zbliża się czas kolędy, czyli wizyty duszpasterskiej. Tradycja kolędowania sięga czasów wczesnośredniowiecznych. W dokumentach kościelnych można znaleźć wpisy dotyczące tej praktyki. Bożonarodzeniowe odwiedziny parafian przez kapłana mają na celu wzajemne poznanie się. To zwyczaj mający w sobie wiele znaczeń i symboli.
Przygotowujemy stół nakryty białym obrusem, postaw krzyż, świeczki, Pismo Święte, kropidło i wodę święconą. Jeżeli nie mamy wody święconej powiedzmy to przed rozpoczęciem kolędy, wówczas ksiądz poświęci zwykłą wodę lub użyje własnego kropidła. Dobrze, jeśli to możliwe, żeby w odwiedzinach brała udział cała rodzina.
Tematem kolędy są przede wszystkim kwestie natury religijnej. Jest to na ogół, krótka rozmowa, jeżeli mamy do omówienia ważniejsze sprawy, które wymagają poświęcenia większej ilości czasu, właśnie na kolędzie możemy umówić się z duszpasterzem na spotkanie w dogodnym dla obu stron terminie.
Pamiętajmy o wyłączeniu telewizora, radia, wyciszeniu telefonów na czas wizyty duszpasterskiej. Przeszkadza to podczas modlitwy i rozmowy. Kapłan, wchodząc do domu parafian, wita się słowami: Pokój temu domowi. Mieszkańcy odpowiadają I wszystkim jego mieszkańcom albo Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus lub Szczęść Boże, wówczas odpowiadamy Na wieki wieków lub Bóg zapłać. Po przejściu do pomieszczenia, w którym znajduje się przygotowany stół, kapłan rozpoczyna modlitwy o błogosławieństwo dla mieszkańców domu. Część religijna kończy się pokropieniem wodą święconą domu i jego mieszkańców. Zwyczajem jest złożenie dobrowolnej ofiary na potrzeby kościoła, które można przekazać kapłanowi. Jeżeli w dniu wyznaczonej kolędy nie możemy być w domu, można poprosić o przesunięcie terminu po uzgodnieniu z proboszczem. Niech odwiedziny duszpasterskie przebiegają w bożonarodzeniowej atmosferze, w duchu modlitwy, serdecznej rozmowy, a błogosławieństwo kolędowe chroni nasze domy i rodziny oraz umacnia nas na drodze życia chrześcijańskiego.
Termin bardzo podobny, a o innym znaczeniu to Kolędowanie. To dzieci lub dorośli zwani kolędnikami, którzy odwiedzali domy, śpiewając kolędy, składając życzenia pomyślności. Tradycja ta sięga średniowiecza i pochodzi z zwyczajów ludowych. Kolędnicy przebierali się za zwierzęta, postaci biblijne lub fantastyczne. Odgrywano scenki jasełkowe, za które otrzymywali jedzenie. Wizyta kolędników miała symbolizować radość z narodzin Jezusa, a także przynosić błogosławieństwo domownikom.
Czas Bożego Narodzenia wnosi w nasze życie wyjątkowy klimat. Kolędowanie to coś więcej niż śpiewanie- to wzmacnianie więzi rodzinnych i sąsiedzkich, budowanie ciepłej, świątecznej atmosfery oraz przekazywanie wartości i tradycji następnym pokoleniom.
„W kolędach odnajdujemy duszę narodu i jego najgłębsze wartości, które przetrwały wieki, niosąc pocieszenie i nadzieję.” Jan Twardowski
Możesz do mnie napisać:
Ewa Grzankowska
